English
Het Woord voor De Week
November 2016 (1)
Evangeliseer en maak discipelen - Zac Poonen
(Evangelise and Make Disciples)

In 1 Korintiërs 3, lezen wij over evangelisatie en het bouwen van een gemeente. “de één zegt bij Paulus te horen en de ander bij Apollos,” (1 Kor. 3:4). Hierna zegt Paulus, “Wie is Apollos en wie ben ik? God heeft ons willen gebruiken om u tot het geloof in Christus te brengen… Ik heb het geloof in u geplant, Apollos heeft het verder verzorgd” (1 Kor 3:5 en 6). Paulus deed het werk van een evangelist – hij prepareerde de grond en zaaide het zaad. Apollos kwam het achteraan en besproeide de grond met water. Hij bewerkte de grond niet en zaaide geen zaad. Waarvoor zou dat nodig zijn geweest wanneer iemand anders dat reeds gedaan had. Het zaad wat ervoor gezaaid was zou hij kapot gemaakt hebben wanneer hij de grond opnieuw zou bewerken! Wat het zaad nodig had was besproeien – dat is wat Apollos wijselijk deed. Er zijn evangelisten die geïrriteerd raken wanneer iemand anders “besproeid” wat zij gezaaid hebben. Wat zij eigenlijk willen zeggen is, “Waarom ga je niet ergens anders zaaien? Waarom werk jij op mijn akker?” De vraag is echter, is het uw akker of die van de Heer? Wanneer u Gods werk verricht dan is de akker waarin u werkt van God en kan Hij een andere werker sturen om te besproeien wat u gezaaid hebt. Paulus erkende dat, daarom was hij blij met dat wat Apollos deed. Wanneer het echter uw eigen akker is die u probeert te bewerken dan zal het op een dag verbranden als “hout, hooi en stro” (1 Kor. 3:12-15).

De tragedie met veel hedendaagse evangelisatie is dat men bij wijze van spreken zegt, “dit is mijn bekeerling”. Dus wordt er vandaag de dag veel gedupliceerd in Gods wijngaard – veel christenen doen iedere keer alles opnieuw, in plaats van dat iedereen doet waar God eenieder toe geroepen heeft. Wanneer Paulus zaait dan is het goed wanneer Apollos erna komt en de akker besproeid en niet opnieuw inzaait. Dat is wat een zwakke jonge plant doet groeien tot een volwaardige boom. Dat was de manier waarop men in de eerste eeuw samenwerkte. Wat wij tegenwoordig in het christendom echter zien is spijtig genoeg geen samenwerking, maar competitie. Dus laten wij leren om niet iemand anders zijn werk te dupliceren, maar met anderen samen te werken, en niet, welk werk dan ook, te benoemen als iets van MIJ.

De grote opdracht die de Heere Jezus aan ons gaf was: “Trek de wereld in," zei Hij tegen hen, “vertel aan de hele schepping het goede nieuws over Mij” (Markus 16:15) en ” Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn discipelen te maken. Leer hen altijd te doen wat Ik u heb gezegd” (Mattheus 28:18-19 HB). Stelt u zich dit beeld voor: wanneer u ziet dat 100 mensen een boomstam dragen met 99 aan het ene einde en 1 aan het andere eind van de boom – aan welk eind zou u dan meehelpen? Tegenwoordig zijn in veel landen 99% van de christenwerkers werkzaam als evangelist en slechts 1% die zich inzetten om bekeerden te vormen tot discipelen en met hen een lokale gemeente op te bouwen. Dat is de reden waarom ik besloten heb om die 1%, aan het ene eind van de boomstam, te helpen. Ik heb niets tegen degenen aan het andere einde van de boomstam, zij zijn ook heel hard nodig, maar er zijn er van hen al zovelen. Paulus en Apollos werkten samen en hun bekeerlingen waren voor de Heer en hun gemeentes waren ook voor de Heer. Paulus plantte en Apollos bevloeide, maar het was God die de deed groeien. Dus alle glorie is aan God. Paulus zegt bij wijze van spreken over hemzelf en Apollos, “wij zijn een nul, wij zijn niets” (1 Kor. 3:7). Dat is waardoor zijn in harmonie konden samenwerken. Twee nullen kunnen gemakkelijk samenwerken. Het is wanneer één van de twee denkt dat hij iets is, dat er problemen ontstaan.

Wanneer u ooit een lokale gemeente wilt opbouwen, laat mij u dan een suggestie van de hand doen op basis van wat ik de laatste 40 jaar gezien heb hoe de Heer gemeentes gesticht heeft in India en op andere plaatsen: Weest eerst zelf een “nul”, en maak alle bekeerlingen eerst tot “nullen”. Dan kunt u een prachtige gemeente opbouwen – waar samenwerking heerst en geen competitie. Een gemeente waar iedereen, van de leider tot de laatste bekeerling, slechts een “nul” is, zal de beste in de wereld zijn. Het kunnen allemaal “nullen” zijn maar wanneer u Jezus – die de nummer 1 is - ervoor plaats zal Hij ervoor zorgen dat zelfs een gemeente met bijvoorbeeld 9 personen de waarde vertegenwoordigden van 1 miljard (1.000.000.000) personen. Beslis dus dat u nooit “iemand” wilt zijn, maar altijd een “niemand”, zoals Paulus en Apollos dat waren.

   
Index | Contact

© Copyright - Christian Fellowship Church , Bangalore. (INDIA)