Ondanks alle vooruitgang van de mensheid op vele gebieden, blijven menselijke relaties nog steeds problemen geven op vele plaatsen in de wereld. Bedrijven en agentschappen geven veel geld uit om mensen in te huren die het harmonieus samenwerken onder hun personeel bevorderen. Je zou misschien kunnen denken dat het begrijpelijk is dat zelfgerichte, ongelovige mensen het moeilijk zullen vinden om met elkaar om te gaan, maar zeker als mensen wedergeboren zijn en een nieuwe schepping zijn geworden in Christus, dan zullen deze problemen niet voorkomen. Want het is toch zeker zo dat als God op de eerste plaats komt in iemands leven en bediening, welke ruimte is er dan nog voor dergelijke kleine problemen met betrekking tot anderen?

Maar toch, jammer genoeg, is er geen bewijs nodig van het feit dat Christenen ruziën en kibbelen met elkaar, overal op de wereld. Velen spreken zelfs niet meer met hun medechristenen; sommigen kunnen een bepaalde christen zelfs niet luchten of zien. De Naam van God wordt continue naar beneden gehaald in de wereld door het gedrag van mensen die zeggen te geloven. Jezus zei dat de wereld Zijn discipelen zou herkennen aan hun intense liefde voor elkaar. Dit was, algemeen gesproken, letterlijk vervuld in de eerste twee eeuwen na Christus. De wereld keek toen naar de Christenen met verbazing en zei: “Kijk eens hoeveel die Christenen van elkaar houden!” Vandaag de dag, is het echter een ander verhaal en zegt de wereld heel vaak, “Kijk eens wat een hekel die christenen aan elkaar hebben!”

Relaties zijn inderdaad het belangrijkste. Gaven, talenten, methodes en technieken, programma’s en vermogen (geld) zijn allemaal van secundair belang voor mensen en relaties naar anderen. De gemeente kan haar God gegeven taak als licht in de wereld pas vervullen als er een echte christelijke gemeenschap is onder haar leden. Net zoals een individuele gelovige pas een bediening kan krijgen ten dienste van anderen, nadat hij zelf geleerd heeft te leven volgens de wet van de liefde voor zijn mede christenen.

De Bijbel leert herhaaldelijk en heel duidelijk dat geen enkele christen gemeenschap met God kan hebben zonder gemeenschap te hebben met andere gelovigen. Je kunt niet met God wandelen als je niet in liefde met je mede-gelovigen kunt wandelen. Het kruis waarop Jezus stierf had twee balken – een verticale en een horizontale: Jezus kwam niet alleen om vrede te brengen tussen God en de mensen (verticaal), maar ook tussen mensen onderling (horizontaal). De verticale en horizontale relaties gaan hand in hand. Je kunt het eerste niet hebben zonder het tweede.

Johannes, de apostel van de liefde, heeft met hele duidelijke bewoordingen gesproken over dit onderwerp. Een van de bewijzen, zegt hij, van echte bekering is dat iemand zijn medechristenen begint lief te hebben. Als iemand deze liefde niet heeft, dan is dat een duidelijke indicatie dat zijn bekering vals is en dat hij op weg is naar de eeuwige dood (1Johannes 3:14). De correcte doctrine hebben was niet de enige test die de apostelen toe pasten om te onderscheiden waar een mens stond in zijn relatie naar God toe. Later schrijft Johannes in dezelfde brief, dat als iemand zou zeggen dat hij God liefheeft, terwijl hij zijn broeder haat, dan is hij een leugenaar. Noteer dat! De passende naam voor zo iemand is niet “gelovige”. Maar “leugenaar”! En de logica van Johannes is overduidelijk. Hij schrijft: wie zijn broeder, die hij ziet, niet liefheeft, hoe kan hij God liefhebben, Die hij niet gezien heeft? (1Johannes 4:20).

Vergelijk dit nu eens met de ervaringen van de meeste “gelovigen”. Liefde voor God wordt meestal uitgedrukt in termen als drukke activiteiten in christelijk werk of in termen als verrukte gevoelens van blijdschap tijdens de diensten. Dit kan heel misleidend zijn. Ik heb gelovigen ontmoet die geen gemeenschap hadden met andere Christenen, maar desondanks getuigden van “bijzondere momenten van gebed” en van “bijzondere resultaten in bedieningen”. Hoe zouden zij überhaupt met God kunnen wandelen als zij zelfs niet een poging hebben ondernomen om alles bij te leggen met de andere leden van Gods familie waar zij iets tegen hebben? Satan heeft zeker weten hun verstand verblind voor deze waarheid in Gods Woord!

We realiseren ons vaak niet wat we ons zelf ontnemen, als de gemeenschap met andere gelovigen wordt verbroken. De bijbel verteld ons dat we de breedte, de lengte en de hoogte van de liefde van Christus kunnen ontdekken en vervuld kunnen worden met de volheid van God, ”samen met de heiligen” (Efeziërs 3:17-19). Alleen als we de realiteit kennen van gemeenschap met de gelovigen waar God ons geplaatst heeft, dan hebben we de mogelijkheid om een begrip door ervaren te krijgen van de Liefde van Christus en de volheid van God.

Degene die zichzelf afsnijdt van enige medechristen, ontneemt zich hiermee de ervaring van de liefde van Christus en de genade die aan hem zou toekomen door deze persoon heen. Als we falen om te leven door de wet van de liefde, dan beroven we ons zelf van enkele rijkdommen in Christus en van de volheid van God.

Vertaling: Michel de Ruijter