In Genesis 32:29 lezen we "God zegende hem daar". Het woordje "zegen" is wellicht het meest gebruikte woordje in de gebeden van christenen. Echter weinigen verstaan de ware betekenis ervan.

Wat is zegen? Wat was de zegen die Jakob ontving? Het wordt in Genesis 32:28 omschreven als "kracht bij God en de mensen" (naar de Engelse vertaling - Ned. = overwonnen). Dit is de zegen die wij allen nodig hebben en moeten zoeken. Niets minder dan deze zegen verlangt God aan Zijn kinderen te geven.

Jezus verwijst naar deze belofte toen Hij zijn discipelen vroeg te wachten in Jeruzalem op de belofte van de Vader. Hij zei: "maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal" (Hand. 1:8) - kracht bij God en de mensen. Alle Jakob's zouden door de kracht van de Geest veranderen in Israël's. Deze kracht alléén is Gods voorziening tegen de verdorvenheid van ons zelfleven. We overwinnen niet door een hervorming door te voeren of goede voornemens of zelfs niet door een ferm besluit te nemen. De overwinning komt alléén daar waar de Heilige Geest ons volledig kan vervullen en zo kan heersen en onze levens kan leiden.

En waar leidt de Geest ons dan naar toe? Altijd naar het kruis. Het is alleen als we gekruisigd zijn dat Christus in al Zijn volheid in ons kan wonen. Het was toen Jezus gedoopt werd, begraven in het water - wat aanvaarding uitbeeld van de dood van Zijn zelfleven - dat de Heilige Geest op Hem kwam (Matt. 3:16). De zegen kwam voor Jakob toen hij verboken was. Het was nadat zijn zelfvertrouwen verbrijzeld was door 40 jaar de schapen te hoeden, dat hij Israël kon verlossen. De rots moest geslagen worden voordat er levend water uit kon vloeien. De Israëlieten moesten door de Jordaan heen trekken (een beeld van dood en begraven worden) voordat zij Kanaän binnen konden gaan (een beeld van het overvloedige leven in de Geest). Gideon's leger moest eerst de kruiken breken voordat het licht zichtbaar werd. De albasten fles moest eerst gebroken worden voordat de geur het huis kon vervullen. Het trotse zelfvertrouwen van Petrus moest in eerst in duigen vallen om hem klaar te maken voor Pinksteren. We vinden deze waarheid de hele Schriften door.

Het is gevaarlijk voor God om kracht te verlenen aan een ongebroken mens. Het zou zoiets zijn als een vlijm scherp mes aan een 6 maanden oude baby geven, of bezig gaan met elektriciteit van 20.000 volt zonder voorzorgsmaatregelen. God is zorgvuldig. Hij geeft de kracht van Zijn Geest niet aan hen in wie het zelfleven nog niet gebroken is. En Hij neemt Zijn kracht weg van de man die niet langer in verbrokenheid wil leven.

Jakob werd in Zijn verbroken staat door God Zelf gezegend. Eerder had Izak zijn handen op Jakob gelegd en hem gezegend, toen Jakob hem het stuk wild gebracht had (Genesis 27:23). Maar die zegen had geen verandering gebracht in zijn leven. De echte zegen kwam bij Pniël. En dit is de les die ook wij moeten leren. Geen enkel mens kan ons ooit deze zegen geven. Een mens - zelfs een godvrezende man als Izak - kan zijn lege handen op onze lege hoofden leggen en voor ons bidden. Maar…zo ontvangen wij niets. Alléén God kan ons werkelijk toerusten met die kracht. Toen Izak zijn handen op Jakob had gelegd, ging a.h.w. de zon onder in het leven van Jakob. Maar toen God hem zegende, ging de zon juist op! De kracht is van God en Hij is ook alléén Degene die het ons ooit kan geven.

Vertaling: Gerard Schröder