In het boek Richteren lezen we over 13 richters die God deed opstaan (in de hoofdstukken 3 tot 16). De viertiende richter was Samuël, waarvan we lezen in 1 Samuël. De namen van de meeste van deze richters zijn ons niet zo bekend.

De eerste richter was een man Otniël genaamd, die de schoonzoon en neef van Kaleb was (3:9). Er staat van hem geschreven dat: "...de Geest des Heeren over hem kwam, en hij Israël richtte..." (3:10). Dat gebeurt herhaaldelijk in het boek Richteren. De Geest des Heeren kwam over Gideon en Simson om hen toe te rusten het volk van God te leiden (zie hfst. 6:34 en 14:6). Het was alléén deze zalving met de Geest die hen in staat stelde Israël te richten. Ook vandaag de dag kan die zalving alléén ons bekwaam maken om Gods volk te richten en te leiden.

Ook als we wedergeboren zijn, en dat is absoluut het werk van de Heilige Geest, hebben we het toch nodig dat de Geest de Heeren op ons komt en ons bekrachtig om de Heere te dienen. Wees niet tevreden met één of andere emotionele ervaring die u opdeed in bepaalde samenkomsten. Wees zelfs niet tevreden als het spreken in tongen u gegeven is. U kunt in tongen spreken en toch niet vervult zijn met de Heilige Geest. Wees nimmer tevreden zonder de kracht van de Heilige Geest. U kunt nooit en te nimmer Gods werk doen zonder de kracht van de Heilige Geest. Zelfs Jezus Die 30 jaar een volmaakt leven leefde - Die geboren was uit de Geest en Die 30 jaar lang in gehoorzaamheid had geleefd aan de Heilige Geest - had het nodig om gezalfd te worden door de Heilige Geest voordat Hij kon uitgaan om Zijn Vader te dienen. Terwijl Hij in gebed was in de Jordaan, daalde de Heilige Geest op Hem neer. Laten we Zijn voorbeeld volgen. Elke hoeveelheid kennis of welke natuurlijke gave ook kan nooit de noodzaak voor deze zalving vervangen. We hebben het nodig om voortdurend onder deze zalving te leven. Simson's voorbeeld is een tragische herinnering hoe we deze zalving op een bepaald moment in ons leven kunnen ervaren en later toch weer verliezen.

Gedurende al de 40 jaar dat Otniël over Israël richtte was er vrede (3:11). Maar toen stierf Otniël. En wederom deden de kinderen van Israël wat kwaad was in de ogen van de Heere. En toen ze kozen kwaad te doen, liet de Heere de koning van Moab toe hen te knechten. Dit maal voor 18 jaar (3:14).

We lezen in het boek Richteren van zeven van dergelijke cycli - terugval gevolgd door straf, waarna God weer een richter opwekt om hen te verlossen. Vele gelovigen leven hun hele leven in een dergelijke cyclus - terugvallen, bekering, weer hersteld en weer terugvallen, en dit gaat maar door….. Ze blijven maar rondgaan in deze nooit eindigende cirkel. Ze gaan naar samenkomsten en worden opgewekt en wijden zichzelf toe. Als de opwekkingssamenkomsten voorbij zijn, vallen zij al snel weer terug. Op een goede dag komt er andere gezalfde prediker die samenkomsten houdt en ze worden weer opgewekt.

Is het de wil van God dat we in deze nooit eindigende cyclus blijven leven? Zeker niet! We kunnen vandaag de dag ten allen tijde de Heilige Geest bezitten. In de dagen van het Oude Testament kwam de Geest op slechts één leider, en zo was iedereen afhankelijk van die ene leider. Maar zo is het nu niet. Vandaag de dag kunnen we allen de Heilige Geest ontvangen en hoeven niet langer afhankelijk te zijn van wie dan ook. Het vuur van God kan voortdurend branden in ons hart.

Nadat ze 18 jaar Moab gediend hadden, riepen de Israëlieten tot de Heere (vs. 15). En God wekte een nieuwe verlosser voor hen op - Ehud. Hij werd de tweede richter. Ik heb me verbaasd over het feit dat de Israëlieten 18 jaar hebben gewacht voordat ze het uitriepen om verlossing van hun slavernij. Waarom hebben ze niet binnen een maand al om verlossing geroepen? Waarom leeft iemand 18 jaar lang door in verslagenheid door zonden (of zelfs soms 40 jaar in bepaalde gevallen) voordat hij overwinning zoekt? Ik weet het niet. Maar we zien het gebeuren om ons heen.

Ehud onderwierp Moab en het land kende 80 jaar lang rust (vs. 30). Maar daarna vielen ze opnieuw terug en God wekte Samgar op, die 600 Filistijnen versloeg met een ossestok. Dit alles had Samgar zeker te danken aan de zalving van de Geest, zoals we dat ook verderop lezen in het verhaal van Simson.

Toen deden de Israëlieten opnieuw wat kwaad was in de ogen van de Heere en de Heere gaf hen over in de handen van Jabin de koning van Kanaän. De kanaänieten welke door Israël uitgeroeid hadden moeten worden, hadden nu een koning en heersten over Israël! Gelovigen moeten heersen over de zonde. Maar in de meeste gevallen heerst de zonde over hen.

Jabin had 900 ijzeren strijdwagens en onderdrukte Israël wreed gedurende 20 jaar. Toen riepen zij opnieuw tot de Heere en de Heere wekte Debora op als richter (4:3,4).

Vertaling: Gerard Schröder